Total Pageviews

Showing posts with label cairo. Show all posts
Showing posts with label cairo. Show all posts

Monday, 22 April 2013

Gekkenhuis

Egypte doet rare dingen met mensen, het heeft te maken met dit land en met de krachtplekken. Tijdens mijn langdurig verblijf in upper egypt heb ik meermalen mensen bezeten zien raken, ze zien veranderen in een zombie en gek zien worden.
Dit keer trof mij wel een heel aangrijpend verhaal. Via een vriend ontmoet ik een jonge Schotse vrouw, zij is in luxor voor de 3 keer in zeer korte tijd. Haar tweelingzus verblijft hier sinds november vorig jaar en is volkomen psychotisch geworden en helemaal de weg kwijt.
Ze leeft een soort van samen met een taxichauffeur, die denkt dat zij geld heeft. Door haar ziekte (en het ontbreken van ziektekinzicht) is de hele wereld gek ( er zit hier zeker een kern van waarheid in) maar zij natuurlijk niet en wordt ze letterlijk en figuurlijk door haar nieuwe liefde, de taxichauffeur uitgekleed. Daarbij is ze ook nog paranoïde. Ze was zo " gek als een deur " dat zij zich midden op straat in het drukke luxor heeft uitgekleed en met haar wanen rare dingen deed, dit alles onder het toeziend lachende Egyptische publiek. Uiteindelijk heeft de politie haar opgepakt, want bloot op straat kan natuurlijk niet hier, wat geen eenvoudige klus was, want door haar psychose en haar paranoia is ze zo bang dat ze heeft gevochten als een leeuwin. Er schijnt een gekkenhuis te zijn, dit ligt ver achter Aswan en ze hebben haar daar naar afgevoerd. Haar zus zorgt vanuit Schotland dat er voor haar geld is om te eten en te drinken. Al 2 keer eerder is zij overgevlogen om haar het land uit te krijgen, maar door haar ziekte weigert ze alles en wil niet mee. Na een verblijf van een paar weken in het ziekenhuis van Aswan en volgens de dokter reisklaar. Dit hield in: zodanig platgespoten dat ze minimaal 15 uur knock out zou zijn om de vliegreis naar Schotland te kunnen maken. Wat er gebeurde: Al stuiterend en niks knock out was ze niet kalm te krijgen en werd er nog wat extra medicatie toegediend, maar " weg" raakte ze niet. Inmiddels hadden 4 Egyptische vrienden allerlei hand en span diensten verleend om de geachte dame het land uit te krijgen en haar zus te ondersteunen in haar bijna mission impossible. Het personeel op de luxor luchthaven werd gevraagd haar niet te vertellen dat ze naar Schotland ging. Maar de gekke zus, was aan een stuk door aan het stuiteren en zei dat ze naar haar moeder in Cairo ging. Waarop de behulpzame Egyptische vriend nogmaals het personeel toefluisterde " laat haar nou maar in die waan". Maar nee, daar deed het grond personeel niet aan mee want de client had recht op een eerlijk antwoord en hij zei doodleuk tegen haar dat ze helemaal niet naar cairo ging maar naar Manchester. De lezer voelt de bui zeker wel hangen. Waarop de paniek bij haar toeslaat en zij weer de kuierlatten neemt. Niks vlucht naar Manchester, ze vliegt van de luchthaven af en duikt weer onder in haar waanwereld, letterlijk en figuurlijk, en gaat weer terug naar haar taxichauffeur. Haar zus vliegt hierop terug naar Schotland, want zij heeft daar een baan en moet weer gewoon aan het werk.
Tijdens mijn ontmoeting met haar, zij is dan weer voor de 3e keer terug in een zeer korte tijd, vertelt ze mij dat dit haar 3e poging is om haar volkomen psychothische zus dit keer wel op het vliegtuig te zetten. Maar gekke zus ook niet achterlijk neemt, zodra zij lucht krijgt van een eventueel vertrek, weer de benen. De wanhoop is van haar gezicht af te lezen. De politie kan en wil niet helpen, de ambassade doet niets, want ze hebben haar ooit al een keer eerder geholpen en dat doen ze niet nog een keer.
Deze jonge gezonde vrouw zit in een vreemd land, ze spreekt de taal niet en naar zus heeft dringend hulp en medicatie nodig. Onze gemeenschappelijke Egyptische vriend zorgt ervoor dat er contacten gelegd worden. Een privekliniek en een dokter in Cairo zijn alvast ingeseind en staan paraat. Nu de patiënt daar nog zien te krijgen. Uiteindelijk lukt het haar om haar zus de medicatie te laten innemen en met een list op de trein te krijgen naar Cairo. Luxor haalt inmiddels opgelucht adem, ze zijn onderweg naar Cairo en daar zal ze worden opgevangen en de nodige medicatie krijgen. Dit alles om haar op een dusdanig level te krijgen, dat ze terug kan vliegen naar Schotland.

Opgelucht zit mijn goede vriend in de koffieshop te genieten van een bakkie thee en hij is zichtbaar bevrijd van een zware last. What can i do Caroline? Vraagt hij me. Little and almost nothing, antwoord ik hem. Ze heeft dringend hulp nodig en ze zal in Schotland behandeld moeten gaan worden. Zijn telefoon gaat en ik zie zijn gezicht betrekken wanneer hij op de display ziet wie er belt. De trein naar Cairo is door demonstranten stopgezet en ze staan al meer dan 1 uur stil. De " gekke" zus wordt steeds wilder en haar zus is aan het eind van haar latijn. Ik kan het me zo goed voorstellen, een treinreis van ongeveer 10 uur met iemand die zwaar ziek is en dat in je eentje, ik neem echt mijn petje voor haar af. Ze wist niet of ze haar baan nog kon behouden door dit hele gebeuren. Tarek spreekt haar moed in. Fingers crossed dat ze niet in haar psychose halverwege de reis uitstapt. Het hele tafereel zie ik aan mijn geestesoog voorbij trekken. Wat heb ik met beide dames te doen, maar gelukkig komen ze een uurtje of 10 later veilig in Cairo aan waar een deel van de behandeling kan beginnen.

Op de Ferry naar de Westbank zit ik nog wat na te denken over deze hele kwestie en wanneer Edwin en ik van de boot afstappen loopt er een vrouw op hem af. Ze ziet er een beetje vreemd uit en hangt hele verhalen aan hem op in het Arabisch. Wij verstaan er niets van en ik zie een man lachend het tafereeltje gadeslaan en vraag hem waar ze het over heeft. Hij kijkt mij grinnikend aan en zegt " ze praat in zichzelf, ze is een beetje gek. Waarop ik zeg, well she can go to Aswan. Hij kijkt me aan en lacht breeduit.


Wednesday, 17 April 2013

Gewoon, een missing item.

Vandaag is het zover, ik vertrek weer naar Egypte en dat maakt me heel blij. Op Schiphol ontmoet ik Edwin en opgetogen gaan we naar de gate voor onze vlucht naar Cairo. Tot zover ging alles nog goed. In Cairo is de temperatuur beduidend hoger dan in Nederland en ik loop al snel te plakken en te zweten, maar het mag de pret niet drukken. Op de luchthaven In Cairo worden we per bus naar een vliegtuig(je) gebracht. Maar voordat wij voor ons toestel afgeleverd worden zie ik dat er een paar kleintjes op een rij staan en ik zeg gekscherend tegen Edwin " kijk dat is een oud legertoestelletje wat ze hebben omgebouwd voor passagiersvluchten". Het ziet er volgens hem niet uit. De bus stop uitgerekend voor dat toestel. Ach nee hè, verzucht hij, ons geluk. Eenmaal in het toestel kijkt hij me heel serieus aan en zegt" carolien ik heb geen goed gevoel over deze vlucht" Houd jij eens even op, zeg ik vermanend tegen hem, ik wil wel graag heel en in een stuk aankomen in luxor. Ja, vervolgt hij, want ik zit in de bloei van mijn leven. Ik verslik me bijna van het lachen, want zo jong is hij nu ook weer niet, althans in mijn ogen. Nadat we uitgegeit zijn, hebben we het over vermiste koffers en andere luchthaven narigheid. Ooit heeft m'n rugzak eens 3 dagen in Singapore gestaan terwijl ik zelf allang hoog en breed in Perth zat. Erg onhandig allemaal. Na drie kwartier vliegen stapt de piloot uit zijn hok en gaat plassen. Edwin bekijkt het tafereel met argusogen en zegt " het is wel te hopen dat er nog een piloot in dat hok zit" ik kom niet meer bij en denk ach zal wel op de automatische piloot staan en m'n tarotkaarten voor vandaag hadden geen catastrofes aangegeven, dus ik blijf positief. Eenmaal uitgeplast maakt hij nog een praatje met de stewardess en hij neemt er de tijd voor. We zitten dan inmiddels een minuut of 10 voor de landing. Vanuit mijn ooghoeken zie ik Edwin alles nauwlettend in de gaten houden. We krijgen even later een superlanding, dus met dat kleine rare toestelletje is niets mis en met de piloot al helemaal niet. Buiten staat er een dampende en stinkende dieselbus voor ons klaar. Volgens mij heeft die z'n langste tijd wel gehad en in de bus is een hoge snerpende zoemtoon te horen, die mijn toch al gevoelige oren enorm kwellen. Pffffff wat een opluchting als we in de aankomst hal zijn en ik het snerpende gezoem langzaam uit mijn oren hoor wegglijden. We staan eerst bij de verkeerde bagageband, totdat iemand ons erop attent maakt. Bij de andere band komt mijn koffer al snel, maar die van Edwin is in geen velden of wegen te bekennen. Edwin is niet blij en nadat alle passagiers allang de terminal hebben verlaten zitten wij papieren in te vullen voor de vermiste koffer. Mopperend zitten we in de auto op weg naar ons hotel. Onderweg stoppen we bij een pharmacia voor een tandenborstel en tandpasta, dus Edwin kan met een schoon gebit zijn bed in. En voor morgenochtend kan hij kiezen uit een trui en een jas van hedenochtend 1 onderbroek, 1 shirt en een zwembroek en 2 paar dichte schoenen. Jawel, allemaal in zijn handbagage meegenomen. Wij komen morgen echt de dag wel door met 33 graden.

Friday, 1 February 2013

De verhalen zijn goed maar de praatjes deugen niet.

Mijn huisje heeft iets troosteloos nadat vandaag alle spullen eruit gehaald zijn. Vanmorgen vroeg kreeg ik een telefoontje van Hofny die met een timmerman zou komen om de kast uit elkaar te halen maar ook komt helpen met het verhuizen van de spullen. Hij zou er binnen10 minuten zijn. Dat werd even aanpoten want ik was nog niet aangekleed. Een vrouw alleen in een huis met een onbedekt lichaam is met moslimmannen in de buurt niet echt een goed plan. De deur had ik op een kier gezet, maar Hofny klopt aan en als ik de deur open doe, sta ik oog in oog met een lange aardige maar vooral zachte mooie man. Zijn Engels is niet zo goed, maar met mijn Arabische kleuter- en gebarentaal komen we een heel eind samen.
Jan pakt de leuning an, de heren willen er tegen aan en hierdoor liet mijn 1e bakkie koffie een aardige tijd op zich wachten. De kast is met het juiste gereedschap al snel uit elkaar gehaald. Door de weinige voorbereidingstijd heb ik snel alle kleren uit de kast moeten halen en in mijn woonkamer neergelegd. Het lijkt wel alsof er een bom is ontploft. M'n huisbaas komt de heren gedag zeggen en staat er wat beteuterd bij. Vermoedelijk toch een beetje verkeerd ingeschat, want zoals later Hassaan tegen me zegt "He did not expect you to leave". Anne, mijn vriendin uit Engeland, die sinds 23 januari ook in luxor is, maakt zich al een week druk om m'n verhuizing, zij verwacht ernstige problemen. You don't know these people on the westbank Caroline" waarschuwt ze mij meerdere keren. But i can't be bothered. Tot nu toe ben ik steeds goed beschermd geweest en ik weiger me te laten regeren door angst. Buiten zie ik de vrouw van mijn huisbaas als een ijsbeer heen en weer lopen.
Ze is druk in de weer met haar man, die als een lulletje rozenwater met haar boodschap naar mij wordt gestuurd. De rode deken die klaar ligt om verhuisd te worden is van haar. Hofny kijkt mij aan en ik zie aan zijn houding dat hij niet goed raad weet met de situatie. Hij heeft een hele zachte energie dus zet ik al mijn mannelijke energie in en vindt er een heftige woordenwisseling plaats, met als eindresultaat dat de deken gewoon meegaat. Dat gaat weer lekker, denk ik dan, een beetje Egyptische man had het voor me geregeld, maar niet de zachte Hofny. Even later verschijnt Tarek om mee te helpen. Hij heeft het huis zo'n 2 jaar niet meer gezien en gelooft zijn ogen niet. We ruimen de laatste rommel op en gaan naar de Eastbank. In tegenstelling tot gisteren is het zalig weer en de zon doet me goed. Anne belt me, ze is onderweg vanuit Aswan naar luxor. We ontmoeten elkaar on the roof. Ze is nog steeds bezorgd om het restant van de spullen die in net huis staan Mocht hij het weghalen dan kom ik het land niet uit, want mijn paspoort en ticket liggen nog in het huis, maar eerlijk gezegd kan ik mij daar ook niet al te druk om maken. Hassaan komt afscheid nemen en probeert mijn telefoon zo te regelen dat ik minimaal 2 jaar mijn Egyptische nummer kan behouden. Het lukt hem niet, ik moet alsnog naar de Vodafone shop. Nadat ook dit geregeld is gaan Anne en ik naar de Westbank. We eten in het El Mesala hotel en loop Hazel tegen het lijf, ook van haar neem ik afscheid. Boven op het dak hebben we een schitterend uitzicht op de Nijl met ondergaande zon. Anne krijgt een telefoontje van ene Ahmed. Hij zoekt ons op Anne wil nog iets geregeld hebben. Hij rijdt met ons mee naar het huis. Binnen komt hij niet, want dat is ongepast. Anne is buiten met hem en ik ga nietsvermoedend naar het dak waar het aarde donker om mijn laatste was van de lijn te halen. Ik krijg zowat een hartverzakking, als uit het niets hoor ik " meen?" wat zoal betekent wie is daar. Het is mijn huisbaas die op het dak is en die niet meer bij komt van het lachen omdat ik mij een hoedje schrik. Alle was is droog en Anne helpt me vouwen en inpakken. De allerlaatste spulletjes staan dan nu klaar om ook afgevoerd te worden. Anne vertelt me in vertrouwen dat Ahmed met haar wil praten en kijkt mij vragend aan. Waarover dan? Vraag ik haar. Ze weet het niet, waarop ik begin te lachen. Hoe lang kom je nu al in Egypte? 12 jaar antwoordt zij. Dan moet je het toch zo onderhand wel weten, dan gaat het of over het feit dat hij met je wil trouwen of hij wil geld van je. Ze staart me met een glazige blik aan. Wake up Anne, zeg ik haar nog.
Mijn huisbaas dist mij weer een kul verhaal op. Zijn slaapzak ( we hadden eerder ruzie over de slaapzak) had zijn zoon gevonden in luxor en de slaapzak die ik in het huis in zijn bed had gevonden was inderdaad mijn slaapzak. Een geruststellende gedachte, dat we het daar nu eindelijk wel over eens zijn.
Mijn vlucht vanuit luxor is komen te vervallen en ik vlieg nu met een andere vlucht wat later naar Cairo. Om 21.00 word ik opgehaald. Ehab wil mijn ticket en paspoort hebben. Hij ziet dat mijn vlucht om 22.15 uur staat en vraagt mij waarom ik zo laat ben en hem niet gebeld heb. Hassaan had een en ander uitgezocht en vertelde mij dat het 23.15 uur was en hem vertrouw ik blindelings. Dus ik zeg, ik zag het net pas, wat ook zo was. De chauffeur zet de vaart erin want we hebben volgens Ehab niet veel tijd meer. Vlak voor we bij de luchthaven zijn, kijkt hij mij samenzweerderig en vervolgt: als ze vragen waarom ik zo laat ben, zeg maar dat je trein vertraagd was uit Aswan of dat je problemen had in je hotel. Ik schiet in de lach, dit is nu weer typisch Egypte. Ik haal m'n schouders op en zeg hem dat ik helemaal niets ga zeggen en al helemaal geen smoezen ga verzinnen.
Op de luchthaven van luxor krijg ik een telefoontje van Anne. Guess what? Voor mij is het niet echt gissen. " he wants to marry me". I told you! Ze zag er toch maar vanaf. Even later val ik zelf in de prijzen. 2 jaar geleden heb ik een mooie jonge Egyptenaar via Tarek ontmoet en ook dit keer hebben we elkaar weer gezien en gesproken. Die mannen hier weten toch maar moeilijk het 2e van het 4e chakra te onderscheiden. Hij belt me en vertelt me dat hij me graag beter wil leren kennen en dat hij al vanaf onze eerste ontmoeting 2 jaar geleden gevoelens voor me heeft. Hoe ga ik dit nu weer tactisch oplossen? Het leeftijdsverschil is zo groot dat hij de afdrukken van de pampers nog in zijn bovenbenen heeft staan. Wel strelend voor mijn ego, dat zeer zeker wel, maar ik ga vast problemen met de jeugd en zedenpolitie krijgen. Ach, zou Anne zeggen, " age is just number" wat waar is natuurlijk. Maar ja die heeft een issue op leeftijd, want "i refuse to reveal my age". Komisch, dit soort reacties. Enig idee waar ik met hem over kan praten dan? vraag ik haar, het antwoord blijft ze mij schuldig.
Graag vriendschap en geen verloving zeg ik hem, hij respecteert mijn keuze, maar vervolgt hij, ik zal het wel blijven proberen. Het klinkt zo grappig dat ik hardop in de lach schiet. Egyptische mannen, aanhouders zijn het. Ik moet opschieten mijn vlucht gaat zo zeg ik hem en hang op. Ben nog maar net geland in Cairo, het vliegtuig is nog aan het uitrollen naar de standplaats, of mijn telefoon gaat weer. Ja hoor, mijn baby aanbidder. Ik houd het gesprek kort, moet eerst het vliegtuig nog uit, mijn koffer ophalen en minimaal 8 uur wachten. Het is koud buiten en voor het eerst neem ik geen hotel in de stad vanwege alle problemen, ik durf het niet goed aan. Probeer wat te slapen maar ik krijg het na een paar uur koud maar ook mijn heupen en schouders gaan zeer doen van het liggen op de harde banken. Slaapdronken sta ik op, het is 03.47 uur. Een koffie zal me goed doen. Ik bestel koffie en sandwiches.
De dampende koffie en de broodjes staan op een tafeltje en ik stap uit de shop om m'n koffers te pakken. De afstand is nog geen 5 meter. Wanneer ik terugloop zijn mijn broodjes verdwenen. Ik kijk de man achter de toonbank aan en vraag waar m'n sandwiches gebleven zijn. Hij kijkt al even verbaasd als ik. Een schoonmaker zie ik met iets lopen dat op mijn broodjes lijkt en ik vraag hem of hij wellicht mijn broodjes heeft. Hij haalt ze uit het schoonmaakkarretje en legt ze terug op het schoteltje en verexcuseert zich. De man achter de toonbank verklaart dat hij (de schoonmaker) hier altijd komt schoonmaken en moet hebben gedacht dat het afval was. Toch wel een typische verklaring. Ingepakte sandwiches die opgeruimd worden maar de dampende koffie liet hij staan. Nee, net als bij mijn huisbaas, de verhaaltjes zijn goed maar de praatjes deugen niet.
En ondanks dit alles ben ik dol op Egypte.

Closure to Egypt

Zoals gebruikelijk weer een korte nacht. Voor de wekker ben ik al wakker en sta snel op. Buiten schijnt de zon en het belooft een mooie dag te worden. De eerste gasten staan al klaar om naar de luchthaven te worden gebracht. Van 2 krijg ik te horen dat zij het gevoel hebben dat het wel weer even kan duren voor ik hier weer terug ben. Ethiopië wordt geopperd, ach waarom ook niet, ik houd van Afrika, maar eerst nog Ierland en verder ga ik het wel zien. Misty en ik rijden mee en onderweg bekijken we alle foto's op de laptop van Hans. Er zitten juweeltjes tussen, dat belooft weer wat voor de website. Het afscheid op de luchthaven is warm en ik ga ze missen. We hebben met elkaar zo veel gelachen, uitgewisseld en gedeeld, in deze hechte warme groep. Maar zoals aan alles een eind komt, zo ook aan deze reis. We zwaaien ze uit en wij gaan naar het caféterras en bestellen een overheerlijke cappuccino. Wanneer we buiten komen begint er een aardige straffe en koude wind op te steken. Toch maar even terug langs huis om een warme trui op te halen en daarna naar het station. Misty gaat uitzoeken hoe het met de treinen zit naar Cairo, ze heeft mazzel en heeft voor vanavond nog de nachttrein. Ze wil voor vrijdagochtend er zijn, want als er eventueel narigheid komt tijdens de demonstraties, dan is het na het gebed. Vreemde combinatie bedenk ik mij nu. Zelf besluit ik om overmorgen Cairo niet in te gaan, maar op de luchthaven te blijven tot mijn aansluitende vlucht vertrekt. Wanneer we later de laatste 2 dames in bikini aantreffen bij het zwembad, krijgen wij veel commentaar omdat we er zo dik gekleed bij lopen.
Kijk haar zitten uit de wind en in het zonnetje. Decadent met een glas vers geperste aarbeien. We doen op de badkleding na, mee met beide dames.Ze kunnen me wat, want de wind is behoorlijk koud, later deze middag ziet de lucht geel van al het zand wat in de luchtlaag terecht is gekomen.
Inmiddels is iedereen vertrokken, Misty en ik hebben de dames uitgezwaaid op de luchthaven en als laatste heb ik haar gedag gezegd op het treinstation in luxor. See you in India, zegt ze enthousiast, don't think so, antwoord ik haar, never see no, as you never know, is haar reactie Eerlijk gezegd moet ik er nu even niet aan denken, maar de hele groep wil naar India, behalve ik.
Well maybe not yet, zegt ze. Step,by step, zeg ik haar en denk eerst dit maar eens afronden en dan naar het volgende.
Inmiddels is het middernacht en ik krijg een belletje van mijn baby habibi, hij wil me nog graag zien en spreken voor ik weer naar Nederland ga. Of dat hier in luxor gaat worden of de Skype, we will see.

Monday, 27 August 2012

Maagd & Geb de god van de creatie

Maagd, vind je onder hen die geboren zijn tussen 22 augustus & 22 september. De Maagd is het 2e aardeteken en wordt tevens gerekend tot een van de beweeglijke tekens. De heerser van dit teken is Mercurius. De Maagd heeft over het algemeen iets ingehoudens, zij is wel heel goed in staat het kaf van het koren te scheiden. Omdat zij dit zo goed kan is zij ook heel goed in staat om onderscheid te maken tussen gezond en ongezond en nuttig en zinloos. Maagden zijn zeer dienstbaar en kunnen zich helemaal toewijden aan een of hun taak. Je vindt ze nogal eens in de verpleging. Zij verrichten nogal wat werk achter de schermen, wat voor hen soms jammer is, is dat het niet altijd wordt opgemerkt. Ze hebben een zeer goed oog voor detail en zijn goed in priegelwerk. De Maagd kan niet zo goed omgaan met verandering. Ze hebben altijd even tijd nodig om te "wennen". Maar als ze niet gehinderd worden door al te veel remmende planeten, dan gaan ze gewoon mee in de verandering. De Maagd is over het algemeen heel netjes, precies en vooral ook schoon. Ik ken ook Maagden die ongeveer net zulke grote sloddervossen zijn als de Vissen (het tegenoverliggende teke van de Maagd). Maagden zijn soms echte gezondheidsfanaten. De Maagd wil ook het naadje van de kous weten en ze kunnen dus veel vragen stellen. Hier komen we dus bij Mercurius de planeet van de communicatie (onder andere). De Maagd is iemand die een goed verantwoordelijkheids- en plichtsgevoel heeft het is als het ware aangeboren. Ze kunnen ook tobben en piekeren, wat een effect kan hebben op de gezondheid. In tegenstelling tot de Leeuw heeft de Maagd geen behoefte aan schijnwerpers, maar wanneer er helemaal geen aandacht wordt geschonken aan wat ze op de achtergrond allemaal doen of als er geen rekening met zijn of haar gevoelens wordt gehouden, dan is dat pijnlijk voor de Maagd. De Maagd is kritisch niet alleen op zichzelf maar ook wel naar anderen. Kritiek krijgen is niet altijd makkelijk voor de Maagd. In de liefde is de Maagd wel wat nuchter en weinig romantisch, dat wil niet zeggen dat de Maagd geen hartstocht kent. De Maagd is in de liefde serieus en de Maagd gaat er vanuit dat het voor het leven is. Voor de Maagd is het belangrijk dat er tijd genoeg is om de ander te leren kennen. Wat de Maagd mag leren is om emoties te uiten. Wanneer dit niet gebeurd, dan kan het zo richting de midlife crisis de Maagd weleens flink opbreken. De dienstbare Maagd kan zich ook jaren bezig houden met de problemen van anderen, zodat er geen tijd overschiet om met zichzelf bezig te zijn. Als ze niet al te pietluttig en te kritisch zijn, dan is het een zeer aangenaam dierenriem teken.
Geb, de god van de creatie wordt geassocieerd met het teken Maagd. In het oude Egypte stond Geb bekend als de God die zorgde voor het voedsel. Hij is de bron van alles dat voortkomt uit de aarde, het verstrekken van voedsel voor de mens door middel van zijn uitvinding en het onderhoud in de landbouw. Een van de aspecten van Geb is Hotep, hij is de personificatie van de "vruchtbare velden" en hij leerde de mensheid bier, wijn en brood te maken. Dit was het traditionele voedsel en drank dat werd geofferd in de tempels en de tombes. Geb werd ook aangeroepen als healer, hij had de kennis over alle medicinale planten. Geb trouwde met zijn zus Nut (de hemel) en zij kregen vier kinderen, te weten Asar, Auset, Nebr-Het en Seth. (Osiris, Isis, Nepthys en Seth). Zijn rol op aarde had te maken met de verdeling van het land in Noord en Zuid Egypte. Zijn rijk was de vruchtbare Nijl oevers. Het dier wat bij hem hoort is de gans (veel afbeeldingen van ganzen zijn te vinden in de tombes). Dit dier staat bekend om het trouw zijn aan de partner en het verzorgen van de jongen. De tempel die gewijd was aan Geb was Heliopolis. Zijn heiligdom is maar deels te zien. Het grootste deel is begraven onder een moderne buitenwijk van Cairo, hopelijk wordt het ooit nog eens opgegraven.De oude mythe verhaalt dat de phoenix geboren uit het voorweredlijke ei van Geb en Nut zal terug keren naar Heliopolis aan het einde van een grote cyclus. De vogel zal uit het zuiverende vuur van de tempel uit zijn eigen as herrijzen om nogmaals het begin aan te geven van een nieuw zonnetijdperk.

Thursday, 12 November 2009

April 2010 Discover something Amazing in Egypt on tour with Caroline Dekker


What will you be doing in April or September 2010 ? Some people will discover something AMAZING - they will be on tour with Caroline Dekker in EGYPT - There will be 2 trips in 2010 - The 15-days tour Starts April 4, 2010 & September 19, 2010.

Join Caroline to experience the energies of Egypt, the pyramids in Cairo,the amazing Western Desert, al Quasr and the Oasis,Luxor Temple,the bazaar the earthy home of the God Amun Ra, the temple of Karnack, the Valley of the kings as well as the Valley of the queens, Hatshepsut mortuary Temple and Medinet Habu the The beautiful Temple of the Goddess Hathor at Dendera, with the remains of the Zodiac ceiling,and deep in the bowels of the temple we decend into the crypts.Finally we visit the Temple of her husband the God Horus at Edfu


PROGRAMME:

DAY 1: When you arrive in Cairo, Caroline or her agent will collect you from the airport. We stay Overnight in a hotel overlooking (or near) the Pyramids.

Day 2: This morning we will take our time, just to recover from the trip. During the morning we will visit Cairo Museum where our Guide Ibrahim is going to tell us with great enthusiasm and love, of the art treasures in this unique museum.



Day 3:This day will be used as a kind of Preparation Day how to enter/approaches the pyramids, temples, tombs and all kind of holy places. We will see and visit the places from our the point of energetic perception. We will visit the Pyramids and the Sphinx.



Day 4:We leave from Cairo and begin our trip through the desert, which is truly a awesome experience, The first night we sleep in the Bahria Oasis. We sleep in a decent basic but clean hotel. The hotel is idyllic and during the evening we do a meditation at the source and we will enjoy the stars.

Day 5:We will drive through the black desert on our way to the white desert and during this trip we will have a stop and visit the crystal mountain, where we find some stones. At the end of the afternoon, we go to the Bedouin Camp and sleep in the amazing white desert, there is a campfire and we will sleep under the stars and hopefully see some desert foxes.

Day 6:We leave to the Dakhla Oasis, on our way we bath in a water source. We will have lunch there and after our bath we will visit the ancient Islamic city of El Qaser. Overnight in a hotel.

DAY 7:In the morning we leave on camels to a strong natural water spring, where we have lunch. Then we go to El Kharga Oasis. We sleep outside in a sand hill.

Day 8:We leave for Luxor. At the end of the afternoon we visit the Luxor Temple. In the evening we visit the Bazaar / market. Luxor Temple was created to celebrate the feast of the Opet, the renewal of the pharoah and the celebration of the marriage of the God Amun Ra to his wife the Goddess Mut.

Day 9 :No visit to luxor is complete without a journey to the West and the afterlife, and we will experience the tombs in the Valley of the kings, then we will visit the Mortuary Temple of Hatshepsut at Dier El Bahari, this is a truly amazing temple with classical lines, driven into the mountainside of Dier El Bahari, it is in direct line with the heart of Amun at Karnack temple
Day 10: We will go to the small but beautifull the Valley of the Queens, to see the beautiful colourful and calm tombs of the sons of Ramses 111, afterwards will visit the mortuary temple of Ramses 111 Medinet Habu, and have lunch in the shade with a view of the temple. Whilst at Medinet habu you will have the opportunity to visit the chapels of the Gods Wife of Amun,these ladies were considerd the mortal living wife of the God Amun Ra, and held a very important postion, having authority of this area of Egypt on behalf of the pharoahs of Upper or Lower Egypt

DAY 11: We will visit the temple of Karnack ,the earthly home of the God Amun Ra, here also we can go into the small temple of ptah to visit the Goddess Sekhmet, a ritual that the Godess hathor completed on her way to Edfu. Inside the temple of Karnack we can experience the energy of the seven doors, that were considered a doorway to another dimension for the Gods wife of Amun.

DAY 12:Travelling to Dendera we visit the plotomic temple of the Goddess of Love and Joy Het -Heru the Goddess Hathor, a temple that was special to Cleopatra, where she would probably have given birth to her son Ceasarian. Her we can see two zodiac ceilings, the first one is as we enter the temple in the court of Heaveen, wher the ceiling is a symbolic representation of the north and south halves of the sky, the hours of day and night, and the regions of the moon and sun. The bays to the right show the northern stars while the left shows the southern stars. The beautiful figure of the goddess nut embraces each end of the hall. Her dress is the sky; between her legs is the birth of the sun, which disappears at night as she swallows it. Going underground in the temple we enter the amazing crypts, which have scenes that have caused so much speculation, as some people believe they show the ancient egyptians with lightbulbs. These crypts again vibrate with energies.

DAY 13:Finally we will make the journey to Edfu to visit the temple of Hathors husband, the God Horus, every year the Goddess Hathor made this special journey and festival that the ancient egyuptians celebrated when Hathor herself travelled in her barque 'Great of Love' to celebrate and renew their love and the birth of thier son IHY.

Day 14:Today you leave by taking the overnight train to Cairo. During this day there is still time to do some shopping in the bustling town of Luxor ..

Day 15:In the morning you will arrive in Cairo, here ends this journey and a representative of Jwana Tours will guide you to the airport for departure to the country of origin.

I am looking for ward to this wonderful journey through Egypt and hope that you would like to join me in this event, where as a group we can experience something wonderful.

We will spend our nights in 4 star hotels, except the nights in the desert, based on bed and breakfast doubleroom, air conditioning, swimming pool.

Price: € 1.895,-- which includes visa, 4 * hotels based on B+B double room (except in the desert there will be clean basic hotels), all excursions, transportation and entrance fees as mentioned in the program, guidance and meditations during the trip and food in the desert for 4 days, ticket night train Luxor / Cairo.

NOT INCLUDED IN COSTS :- Flight, Supplement 1 room € 175, tips, other meals, drinks, personal expenses.
Required: trip cancellation and health insurance.
Opinion: any vaccinations please ask your doctor.
Specify: latest on March 1st 2010, (purchase) payments.

Early booking before January 31st, 2010 € 75, - discount

Deposit € 975, - at ING account 3937753 to Mrs. C. Dekker, Westvlietweg 10/69, 2491 EA 's-Gravenhave/Holland mentioning 15-day trip & departure date. IBAN: NL96INGB0003937753 BIC:INGBNL2A


If you would like to no more please see my english website
http://www.freewebs.com/spiritualegypt
or my dutch website www.caroline-dekker.nl
contact me on neteroe@hotmail or my representative and tour operator Hassan heffny, who makes all things possible bless him in Egypt,on 0020105649 or by email at info@egypteagytrip on skype i am Hassaan69 I look forward to meeting you and being of assistance

Thursday, 29 October 2009

Two journeys through Egypt, the physical one and the inner one of the soul


Experiences of Egypt from one of my guests:

On arrival in Cairo I was not that happy, what a smell, noise and bustle,, you know I live in the quiet Haspengouw in Belgian Limburg where everything is calmer and quieter than anywhere else, so this was a bit of a shock and yet I am also glad that I have encountered at first hand, I thought it was so chaotic traffic but I looked and felt a terrible surprise that in all the chaos of hundreds of honking cars, donkey carts behind, pedestrian ways, and there no more accidents happened, yet I felt at ease in our van, we had a very good chaufeur, we visited the Egyptian Museum, the pyramids and the sfinks and we began the first meditation, here I did not feel really ease, then I had little experience with meditation;

After 2 days we left for the western desert, what a relief, back fresh air and silence around us, we stopped at noon to a source which could also be bathed, it was delicious, our small group and our guide, Ibrahim, have now drafts with full training, then we got a meal offered by the Bedouin who was highly popular, even the delicate atmosphere that hung in the oasis I first learned about the energy balls (orbs) in the photos, I still think this is something unheard of, are really balls of energy....

the white desert,, waauw,, great,, the first night under the open sky I will never forget the middle of the night I had to pee urgently, so I was just looking to move to a hill behind pee but when I looked around me I was still very quiet, many stars I had never seen the light of the stars reflected yet again on the white sand, I felt at that very moment such a small speck of our world....

The next day we went to the magical well at faraffa and it was here I had a very profound experience that caroline has guided me very well, I managed to overcome my fears and I will never forget this experience;

The last evening in the desert with a meditation on a hill, it is always better to meditate, the desert has an incredible influence on me and I really didn't want to leave the desert and go to Luxor.

In Luxor, we visited the temples and always meditated, some temples created a strong impression, and here again we have caroline always well managed;

I also liked this trip is that you came in contact with the lifestyle of the Egyptians (I think if you make your cruise so much less experiencing it), you must be there to take you over also in contact with our poor hygiene but I did want to;

We have also had contact with English women who lived in Egypt, we were even invited to an English tea hour, who would ever have imagined that we would experience in Egypt, was very pleasant

and now our journey has come to an end..........and yet

I have the impression that I did 2 tours, a first trip to the beautiful Egypt, but certainly also an inner journey.

This is a priceless journey, which we have had experiences that are not in monetary terms, thus caroline thanks for this unforgettable journey;

Lucienne 24-10-2009

Carolines next trip to the western Desert commences on 20th December 2009
for more information contact caroline on neteroe@hotmail.com

Carolines websites http://www.freewebs.com/spiritualegypt
www.caroline-dekker.nl